Αλλη μια νυχτια με χαμηλωμενο φως προσποιουμαι οτι χαμογελαω
οταν ολοι εβγαζαν τα ελατωματα μου στη φορα
Το 'χεις νιωσει. Το ξερω
Και αυτες οι μνημες αρπαζουν τις ημιθανεις δυσαρεστες στιγμες μου
και τις επαναφερουν στη ζωη
κουνας...κουναω νωχελικα το κεφαλι, μα η διαψευση ερχεται με ιλιγγιωδη ταχυτητα
στο μυαλο μου
Γιατι τοτε; Η ανασφαλεια φοραει το προσωπειο του φοβου στα φιλικα μου προσωπα
Φοβος - Επιθετικοτητα
Δε θα κουνησω συγκαταβατικα το κεφαλι.
Αυριο μοναξια ελευθερια